ตอนที่ 108 เป็นฝ่าบาทที่ต้องการทำร้ายเขา

ยามค่ำคืนลมพิมพรรณพัดกระหน่ำ หิมะโปรยปรายยิ่งขึ้น ฤดูเหมันต์มักยากจะทานทนเช่นนี้เสมอ

เซี่ยอวิ่นเหยียนได้ยินองครักษ์เงากล่าวว่าหลายวันมานี้องค์รัชทายาทมิได้อยู่ในเมืองหลวง นางถามไปคราหนึ่งแล้วก็มิได้เอ่ยถามอีก

ยามนี้แม้พวกเขาทั้งสองจะนับว่าผูกพันสัญญาใจกันเป็นการส่วนตัวแล้ว ทว่ากล่าวไปก็น่าขันนัก

นางยังคงเป็นสตรีที่มีสามีแล้ว ส่วนเขาเป็นอดีตองค์รัชทายาทผู้ “ล่วงลับ” ซึ่งมิอาจปรากฏกายใต้แสงตะวัน

เพลานี้ มิใช่เวลาอันเหมาะสมที่จะมาพร่ำรำพันรักใคร่

อีกทั้งบางคราวนางก็ยังเลื่อนลอย ต่อให้มีใจภักดิ์เพียงใด ก็มิกล้าแสดงออกมาจนเกินงาม

ก่อนเอนกายหลับใหล เซี่ยอวิ่นเหยียนยิ่งไอหนักขึ้น

หลังจากอู๋ถงได้รับบาดเจ็บคราวก่อน บัดนี้พักฟื้นจนแทบจะหายดีแล้ว จึงกลับมาคอยเฝ้าปรนนิบัตินางด้วยตนเองอีกครา ต่อให้ไล่ก็ไม่ยอมไป