เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยหมิงหล่างมองไปยังขันทีจางผู้นั้นด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ทันที ขันทีจางไม่กล้าล่วงเกินเซี่ยหมิงหล่าง ทำได้เพียงยิ้มประจบ “ท่านเซี่ย บ่าวได้ยินมาว่า คล้ายจะเป็นเพราะไทเฮาหลังจากถูกกักบริเวณไปเมื่อช่วงก่อน เพื่อที่จะขอพรให้แก่ราษฎรใต้หล้าและฝ่าบาทของพวกเรา จึงกระทบกระเทือนพระวรกาย ทั้งธูปบูชายังลวกถูกพระหัตถ์อีกด้วยขอรับ
ได้ยินว่าฮูหยินน้อยสกุลซ่งมียาขี้ผึ้งลบรอยแผลเป็น ไทเฮาทรงคิดถึงองค์หญิงใหญ่ยิ่งนัก จึงอยากให้ฮูหยินน้อยสกุลซ่งเข้าตำหนักไปอยู่เป็นเพื่อนพูดคุยกับไทเฮาขอรับ”
ในเมื่อเป็นรับสั่งที่ลงมาจากในตำหนัก ไม่ไปย่อมไม่ได้
เซี่ยหมิงหล่างครุ่นคิดครู่หนึ่ง “พอดีขุนนางผู้นี้มีเรื่องต้องเข้าตำหนักไปกราบทูลฝ่าบาท ไปด้วยกันเถิด”
ขันทีจางจนปัญญา ทำได้เพียงหันหลังมุ่งหน้าเข้าตำหนักไปด้วยกัน