ตอนที่ 96 ตระกูลเซี่ยไม่อนุญาตให้เจ้าหย่าขาด!

ซ่งหวยจือคุกเข่าอยู่บนพื้น ซาบซึ้งใจกับการกระทำของตนเองจนขอบตารื้นแดงขึ้นมา

ตลอดทางเขาเพียงสวมเสื้อผ้าตัวบาง แบกหนามขอขมาเร่งรุดมา ระหว่างทางยังถูกนักเล่านิทานสองคนเห็นเข้า จึงพากันเดินตามมาด้วยหมายจะดูว่าคุณชายตระกูลซ่งผู้ลุ่มหลงในรักท่านนี้คิดจะทำอะไรกัน

เพื่อสะสมวัตถุดิบไว้สำหรับเนื้อหาเล่านิทานในภายภาคหน้า!

เป็นไปตามคาด ซ่งหวยจือคุกเข่าอยู่บนพื้น ป้องมือกล่าวกับเซี่ยอวิ่นเหยียนด้วยสีหน้าลึกซึ้งว่า “สบตาสัมพันธ์ลึกซึ้ง คับแค้นใจมิได้พานพบแต่แรกเริ่ม! พานพบผู้คนนับสิบล้านคน สุดท้ายมิอาจเทียบเคียงคนงามของข้า!” (บทกวีนี้ขับไล่ผู้ตรวจสุรา)

นึกถึงคราก่อน ทุกครั้งที่เขาออกนอกจวน สวมชุดขาว ถือพัดกระดาษ เพียงแค่ร่ายโคลงกลอนตามใจชอบสองสามบท ก็ดึงดูดให้คุณหนูวัยแรกแย้มมากมายบังเกิดใจปฏิพัทธ์ ใบหน้าแดงระเรื่อ สายตาจับจ้องอยู่บนร่างเขาจนไม่อาจละไปไหนได้!