กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในลานเรือนด้านนอกโถงรับรอง เสียงแมลงกรีดร้องระงม ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดสลัวลง แผ่กลิ่นอายความเวิ้งว้างเดียวดายแห่งสารทฤดู
ครึ่งชั่วยามเมื่อครู่นี้ เซี่ยหมิงหล่างคิดไม่ตก ตัวเขาแค่นั่งกร่อยอยู่ในบ้านของผู้อื่นเพียงชั่วครู่ก็รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัวแล้ว น้องสาวแต่งเข้ามาหลายเดือน วันเวลาเหล่านั้นนางทนกล้ำกลืนผ่านมาได้อย่างไร?
เป็นเขาเองที่สมควรตาย! กลับใจอ่อนยอมฟังคำของน้องสาว จึงมิได้มารับตัวนางกลับไปให้ทันท่วงที
ตามที่ซ่งหวยจือสารภาพออกมา หากมิใช่เพราะเหยียนเอ๋อร์โชคดี ทั้งยังเฉลียวฉลาด เกรงว่าคงตกเป็นเหยื่อเงื้อมมืออำมหิตของตระกูลซ่งไปนานแล้ว!
พอเซี่ยหมิงหล่างคิดถึงเรื่องเหล่านี้ หัวใจก็เจ็บปวดรวดร้าวยิ่งนัก