ตอนที่ 87 คดีเกลือเถื่อนปะทุแล้ว

มิทันรอให้เซี่ยอวิ่นเหยียนตอบ สีพระพักตร์ของฝ่าบาทก็พลันเปลี่ยนไป พระพิโรธโหมกระหน่ำ!

“นางเซี่ย ตระกูลเซี่ยของเจ้าเป็นพวกผู้ดีบริสุทธิ์ ไฉนเจ้าถึงได้เติบโตมาเป็นเช่นนี้ ดื้อรั้นเห็นแก่ตัว โง่เขลาไร้น้ำใจ! พระเชษฐภคินีของเราได้รับบาดเจ็บสาหัส สามีของเจ้าก็มีบาดแผลเต็มร่าง เจ้ายังกลับมีแก่ใจไปกราบไหว้เทพพุทธอีกรึ หากเทพพุทธมีประโยชน์จริง ป่านนี้คงมิรู้ว่าผู้บำเพ็ญตั้งเท่าใดบรรลุเป็นเซียนไปแล้ว! เจ้ารู้ความผิดหรือไม่!”

เมื่อเห็นว่าฝ่าบาทจะเอาความกับเซี่ยอวิ่นเหยียน ในใจขององค์หญิงใหญ่ก็รู้สึกโล่งสบายขึ้นมาบ้าง

ฝ่ายซ่งหวยจือก็รู้สึกสะใจยิ่งนัก เขามองใบหน้าที่ยังคงสงบนิ่งของเซี่ยอวิ่นเหยียน ในใจวาดฝันว่ารอจนเซี่ยอวิ่นเหยียนต้องเข้าคุกเมื่อใด เขาจะสั่งให้คน ‘ดูแล’ นางเป็นอย่างดี

มิใช่ว่าตาเฒ่าเซี่ยทุบตีเขาหรอกหรือ เขาจะลงมือด้วยตนเองตีคืน!

ทว่าผู้ใดจะล่วงรู้ สิ้นสุรเสียงของฝ่าบาทไม่ทันไร ลานเรือนด้านนอกพลันมีสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงมาที่ต้นสนไป่ใจกลางลานอย่างกะทันหัน!