ตอนที่ 82 ตระกูลซ่งถูกขโมยจนว่างเปล่า

องค์หญิงใหญ่เกลี้ยกล่อมซ่งหวยจือจนสงบลง มองดูซากเถ้าถ่านตรงหน้า มองดูซ่งหวยจือที่กอดศพของเจียงหนิงร่ำไห้จนแทบขาดใจ อีกทั้งยังรู้สึกคันคะยอที่นิ้วมือจนเจ็บปวดเสียดแทงถึงหัวใจ บ่าวไพร่ต่างก็ทยอยพากันเข้ามาบอกเล่าว่าในบ้านมีอะไรกันหายไปอีกบ้าง...

ในใจนางโศกเศร้ายิ่งนัก ทั้งยังไร้หนทางช่วยเหลืออย่างที่สุด อยากจะเอ่ยกับซ่งหวยจือสักคำว่า “หวยจือ เจ้าวางสกุลเจียงลงก่อนเถิด บ้านเราถูกขโมยเข้าแล้ว...”

ทว่าซ่งหวยจือราวกับคนเสียสติ เขากอดเจียงหนิงไว้พลางกรีดร้องอย่างสิ้นอาลัยตายอยาก “ท่านแม่! ให้ข้าได้กอดนางอีกสักหน่อยเถิด! ข้าเป็นฝ่ายติดค้างนาง! ข้าเป็นฝ่ายทำร้ายนาง! ที่ตายไปพร้อมกันในท้องของนางนั่นคือสายเลือดตระกูลซ่งของเรานะขอรับ!”

องค์หญิงใหญ่ : ...

นางถอนหายใจยาว ได้แต่หันกลับไปจัดการเรื่องที่ในจวนถูกขโมยขึ้นก่อน

“แจ้งทางการ! รีบไปแจ้งทางการเดี๋ยวนี้!”

ราชบุตรเขยแผดเสียงคำราม องค์หญิงใหญ่อ้าปากค้างแต่ก็มิได้เอ่ยสิ่งใด