เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยอวิ่นเหยียนตื่นนอนแต่เช้าตรู่มาจัดการตนเองเช่นกัน
วันนี้เข้าวัง ย่อมแน่นอนว่านางก็ต้องไปด้วย
เรื่องสนุกเช่นนี้หากไม่ไปดูคงน่าเสียดายแย่
ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เซี่ยอวิ่นเหยียนก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาแล้ว
อู๋ถงประคองชุดกระโปรงชุดหนึ่งขึ้นมาให้นางอย่างประณีต “นายหญิง วันนี้ท่านต้องเหน็ดเหนื่อยแล้ว เจ้าค่ะ บ่าวให้ป้าฮวาเตรียมขนมและน้ำชาไว้บนรถม้าบ้างแล้ว พวกเราเข้าวังในชั่วยามที่เช้าเกินไป ไปถึงแล้วยังต้องรอคอย ระหว่างทางท่านทานรองท้องสักเล็กน้อยเถิด เจ้าค่ะ”
นางมีความกังวลอยู่บ้าง “วันนี้เป็นการออกไปข้างนอก คนภายนอกล้วนจับตามอง หลานเขยย่อมต้องนั่งรถม้าคันเดียวกันกับท่านเป็นแน่ เจ้าค่ะ”
เซี่ยอวิ่นเหยียนถอนหายใจแผ่วเบาคราหนึ่ง เมื่อมองดูแล้วราวกับกลีบดอกไม้ที่ถูกลมหนาวพัดพาจนสีสันซีดจางไปเล็กน้อย อู๋ถงรู้สึกปวดใจยิ่งนัก