เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยอวิ่นเหยียนเกือบจะหลุดขำออกมา นางมองเขาด้วยความเหยียดหยาม “หน้าเจ้าก็ไม่เอาอยู่แล้ว จะรักษาหน้าไปทำอะไรกัน ยาขี้ผึ้งขวดละ 1,000 ตำลึง หากเจ้าต้องการ ข้าจะลดราคาให้สักหน่อย 900 ตำลึงก็ใช้ได้แล้ว”
ซ่งหวยจือโกรธจนแทบจะกระโดดขึ้นมา!
แต่น่าเสียดายที่ขาของเขาปวดร้าวเสียจนไม่อาจกระโดดได้ ยังไม่ทันที่เขาจะได้บันดาลโทสะ เซี่ยอวิ่นเหยียนก็ก้าวเท้าเดินจากไป ไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย!
ซ่งหวยจือจ้องมองแผ่นหลังของเซี่ยอวิ่นเหยียนอย่างดุร้ายพลางก่นด่าไปยกใหญ่ ทว่ากลับไร้หนทางจัดการ
สุดท้ายทำได้เพียงบอกตนเองว่า ยามนี้นางเซี่ยเพียงแค่หึงหวงริษยา เป็นเพราะไม่ได้รับความรักจากเขาจึงได้ทำเช่นนี้
ทว่าไม่ว่าจะอย่างไร ชั่วชีวิตนี้นางเซี่ยก็ไม่อาจแยกจากเขาได้
ราชวงศ์ของพวกเขาไม่เคยมีสตรีใดสามารถหย่าขาดได้ หากถูกขับไล่ทอดทิ้ง เกรงว่าชั่วชีวิตก็ยากที่จะออกเรือนได้อีก
พอคิดเช่นนี้ ในใจก็รู้สึกสบายขึ้นมาก