ตอนที่ 48 ข้าประทานบุตรให้เจ้าคนหนึ่ง

เดิมทีกล้ามเนื้อและเส้นเลือดทั่วร่างของหลินเหิงเยวี่ยต่างกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

ในหัวปวดบวมแทบจะหมดสติไป

ทว่าในชั่วพริบตานั้นเอง เด็กสาวผู้ขาวผ่องอ่อนโยนดั่งหยกอุ่นก็โน้มกายเข้ามา ประคองใบหน้าของเขาแล้วจุมพิตลงมา

ริมฝีปากของนางนุ่มละมุนหวานล้ำ แฝงกลิ่นหอมจาง ๆ สายหนึ่ง

เขาบอกไม่ถูกว่ามันคือกลิ่นหอมอะไรกันแน่ รู้สึกเพียงทั่วร่างสั่นสะท้าน ในหัวคล้ายมีกองไฟลุกโชนขึ้นมาเสียงดังตู้ม!

มือใหญ่คว้าข้อมือของนางไว้ใต้จิตสำนึก

หางตาของหลินเหิงเยวี่ยย้อมด้วยสีแดง ดวงตาของเซี่ยอวิ่นเหยียนอยู่ใกล้เขามาก ขนตาดั่งปีกกากะพริบเบา ๆ นางยิ้มขึ้นมาแลดูประหนึ่งเซียนหญิงจุติลงสู่โลกมนุษย์ น้ำเสียงหวานนุ่ม พาให้เขาดั่งจมดิ่งลงในความฝันอันงดงาม

“ท่านอ๋องไม่ชอบที่ข้าจูบท่านหรือ?”

หลินเหิงเยวี่ยสูดหายใจเข้าลึก ๆ “เซี่ยอวิ่นเหยียน”

เขาเน้นเสียงหนักแน่นยิ่ง “อย่าได้จูบข้าอีกเลย”