กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันนี้ แม้เรื่องราวที่สุสานหลวงจะมิได้แพร่งพรายสู่ภายนอก ทว่าแต่ละตระกูลต่างก็พอจะล่วงรู้กันถ้วนหน้า
เรื่องเกี่ยวกับตระกูลซ่งนั้น กลายเป็นเรื่องน่าขันของผู้คนทั้งปวงไปเสียจริง ๆ
เจียงหนิงร้องไห้ฟูมฟายจะฆ่าตัวตาย ซ่งหวยจือปลอบประโลมนางอยู่นานสองนาน จึงพอจะเกลี้ยกล่อมให้สงบลงได้
ทว่าค่าตอบแทนที่รับปากไปในครานี้ช่างใหญ่หลวงนัก
“อาหนิงเจ้าจงวางใจ ข้าจะกำจัดนางเซี่ยให้สิ้นซากภายในสามเดือน!”
เจียงหนิงขยุ้มผ้าเช็ดหน้า ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน “จะให้ข้าเชื่อได้อย่างไรเล่าเจ้าคะ ท่านพี่ซ่ง ตระกูลเซี่ยของนางรุ่งเรืองโอ่อ่าจนฝ่าบาททรงให้ความสำคัญ ท่านคิดจะปลดนางช่างยากเย็นแสนเข็ญยิ่ง หากหย่าขาด องค์หญิงใหญ่ย่อมมิยินยอมเป็นแน่...”
ซ่งหวยจือหวนนึกถึงวันนี้ที่ตนกับเจียงหนิงมิได้สวมใส่เสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว แล้วถูกคนล้อมจับได้ในห้องฌานทางฝั่งสุสานหลวง ก็ทั้งอับอายทั้งเคียดแค้นระคนกัน!
และเรื่องทั้งหมดนี้ หากมิโทษเซี่ยอวิ่นเหยียนแล้วจะโทษผู้ใดได้เล่า?!
ชัดเจนว่าเซี่ยอวิ่นเหยียนเป็นผู้บอกว่ามิเต็มใจมาสุสานหลวง เขาจึงวางใจพากเจียงหนิงมาด้วย!
เป็นนังสารเลวเซี่ยอวิ่นเหยียนที่ทำร้ายเขา!