ตอนที่ 4 ข้าไม่เป็นอนุภรรยา!

ไม่นานนัก ภายใต้การนำทางของเด็กรับใช้ เจียงหนิงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเซี่ยอวิ่นเหยียน

ร่างนั้นสวมชุดผ้าโปร่งสีขาว หากคนไม่รู้คงนึกว่ากำลังไว้ทุกข์อยู่กระมัง

ทว่าต้องยอมรับว่า ทรวดทรงที่ย่างกรายเยื้องกราย บั้นเอวคอดกิ่วที่ถูกรัดรึงด้วยสายคาดเอวจนเด่นชัด ทรวงอกที่อวบอิ่มเกินพิกัด ตลอดจนดวงหน้าราวกับดอกเสี่ยวไป๋ ปอยผมสองสายข้างขมับ ชวนให้ผู้คนบังเกิดความเวทนาสงสารยิ่งนัก

ผู้ที่สามารถเป็นนางเอกในนิยายแนวอนุภรรยาอุ้มท้องหนีได้ ย่อมไม่ใช่อะไรกันธรรมดาทั่วไปอยู่แล้ว

ทว่าเซี่ยอวิ่นเหยียนกลับรู้สึกเพียงน่าขัน

สตรีที่มาจากครอบครัวที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมแห่งใดในเมืองหลวง แม้ไม่ใช่ตระกูลใหญ่ เป็นเพียงบุตรีที่ครอบครัวสามัญอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดี ก็ไม่มีทางจงใจเปิดเผยส่วนเว้าส่วนโค้งของเรือนร่างให้เด่นชัดถึงเพียงนี้ เพื่อดึงดูดสายตาของพวกคนชั้นต่ำทุกหนแห่งยามเดินอยู่บนถนนเป็นแน่