กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 157 สิ่งที่เธอสอนผม
ผิดไปจากที่เซียวปิ่งคาดคิด สีหน้าบนใบหน้าของหลิ่งตงไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก เขาเพียงแค่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบเฉย “แล้วยังไงต่อ?”
“คุณไม่สงสัยงั้นเหรอว่าทำไมสุดท้ายคนที่ถูกทิ้งไว้ถึงเป็นหนิงเสวี่ย?” เซียวปิ่งอดไม่ได้ที่จะถาม
“ถ้าคุณอยากพูดก็พูดมา ส่วนผมจะเชื่อหรือไม่นั่นเป็นเรื่องของผม” หลิ่งตงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ไม่เกินความคาดหมายนักที่เซียวปิ่งเป็นคนที่ฉลาดมาก และถนัดในการคว้าช่องโหว่ทางอารมณ์ของผู้อื่น
ทว่าหลิ่งตงกลับไม่คล้อยตามเขา อยากพูดก็พูด ไม่อยากพูดก็ตามใจ
ยังไงเสียผมก็จะไม่ยอมตามใจคุณ นี่คือสิ่งที่หลิ่งซวงซวงบอกหลิ่งตงไว้ก่อนกลับไป คุยกับคนอย่างเซียวปิ่งต้องไม่ยอมให้เขาเป็นฝ่ายควบคุมสถานการณ์