กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 122 ความจริงใจของฉัน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นหลิ่นตงไม่ออกไปไหน เพราะลูกชายอีกสองวันก็จะเดินทางแล้ว
เขาต้องหาเวลาว่างมาอยู่กับลูกให้มากหน่อย
เด็กน้อยแสดงท่าทีดีใจอย่างยิ่งสำหรับเวลาที่พ่อมาอยู่ด้วย ทั้งยังลืมเรื่องการเจรจาเมื่อคืนไปสนิท
ดังนั้นหลิ่นตงจึงกินข้าวกับภรรยาและลูกชายเสร็จ ก็ติดตามภรรยาไปทำงานต่อ
หลิ่งซวงซวงมองหลิ่นตงที่อุ้มเด็กน้อยอยู่แวบหนึ่ง “คุณพาน้องไปเล่นได้นะ ไม่ต้องรอฉันที่ออฟฟิศหรอก เพราะเวลาฉันยุ่ง ๆ คงละเลยพวกคุณแน่”
หลิ่นตงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “ไปส่งคุณที่บริษัทแล้วพวกเราค่อยออกไปข้างนอก เที่ยงนี้ค่อยเจอกันตอนมื้อเที่ยงครับ”
หลิ่งซวงซวงยิ้มตอบ “ตกลง”
เธอนึกขึ้นได้กะทันหัน “ตอนบ่ายฉันมีนัดกับคนไว้ คงไม่ได้อยู่ที่บริษัท”