กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 46 หัวหน้าสำนักงานอาวุโส
จางเสิ่งบอกหลิ่นตงว่า จริง ๆ แล้วเขาไม่ค่อยชอบใจหลิ่นฉีนัก แม้ทั้งคู่จะเป็นทายาทรุ่นสองเสเพลเหมือนกัน แต่หลิ่นฉีเล่นสกปรกเกินไป
ทว่าในคืนนั้นหลังจากเจอกันที่บาร์และดื่มเหล้าไปแก้วหนึ่ง พอเขาตื่นขึ้นมาก็เห็นคนเต็มห้องไปหมด
แต่ความทรงจำในคืนนั้นเขากลับไม่มีเลยสักนิด
เขาแม้จะรู้สึกซวย แต่อุปนิสัยส่วนตัวที่ใช้ชีวิตสำส่อนอยู่แล้วจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก เลยเดินจากมาตรง ๆ
จางเสิ่งปิดท้ายด้วยการสบถคำหยาบคายออกมาว่า “ไอ้หลิ่นฉีลูกหมานั่นขยะแขยงชะมัด”
หลิ่นตงฟังแล้วรู้สึกว่าเด็กคนนี้ค่อนข้างโง่เขลาจริง ๆ ดูท่าทางจะได้รับการปกป้องจากที่บ้านมาเป็นอย่างดี จึงมุ่งเน้นให้เขาเป็นเพียงลูกเศรษฐีรุ่นสองที่คอยผลาญสมบัติไปวัน ๆ