กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 42 ไม่ปรานี
ครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าที่โรงพยาบาลต่ออีกสักพัก จนกระทั่งเด็กน้อยง่วงนอนจึงได้พากันกลับ
ตอนเดินออกมาหน้าโรงพยาบาลก็พบกับจ้าวเหมยเหมยอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอไม่ได้เดินเข้ามาหา
หลิ่งตงถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาไม่รู้ว่าควรใช้อารมณ์ความรู้สึกแบบไหนรับมือกับเธอ
หลิ่งตงบอกให้หลิ่งซวงซวงจอดรถทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลแล้วนั่งรถของเขาไปด้วยกัน
เด็กน้อยคงเหนื่อยจริงๆ ระยะทางจากประตูโรงพยาบาลถึงลานจอดรถเขาก็หลับไปแล้ว
หลิ่งตงวางเขาลงบนที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กอย่างระมัดระวัง
หลิ่งซวงซวงนั่งลงบนเบาะข้างคนขับด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า
หลิ่งตงมองเธอแวบหนึ่งแล้วจู่ๆ ก็โน้มตัวเข้าไป หลิ่งซวงซวงตกใจ “ทะ…ทำไมเหรอ”