กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 12 ไปจดทะเบียนสมรสกันเถอะ
ตอนที่หลิ่งตงแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเดินลงมา เวลาก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว
ใบหน้าของหลิ่งซวงซวงยังคงมีสีแดงระเรื่ออยู่เล็กน้อย
เจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มที่นั่งอยู่บนตักของเธอกำลังขมวดคิ้วเล็ก ๆ อย่างตั้งอกตั้งใจ แล้วใช้มือน้อย ๆ ที่อวบอูมนั้นพัดวีให้เธอ “แม่ไม่ร้อนนะ”
หลิ่งตงมองสายตาที่หลุกหลิกไม่กล้าประสานกับเขาของเธอ ในใจได้แต่พึมพำว่าเจ้าคนขลาดเขลา
จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปอุ้มลูกชายขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว “มาเร็วเด็กดี ให้พ่อหอมแก้มสักทีสิ”
เขาก็หอมแก้มเนียนนุ่มที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมจากน้ำนมของลูกชายไปหลายฟอด
เด็กน้อยเองก็กระตือรือร้นในการป้ายคราบน้ำลายไว้เต็มใบหน้าของเขา