กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 311 ขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์ (1)
ท้องฟ้ากว้างไกลสุดสายตา
ใต้ผืนฟ้านั้น
เกาะที่มีหมอกล้อมรอบลอยอยู่กลางอากาศ หยดน้ำค้างต้องแสงจนเป็นประกายเจ็ดสีราวกับดวงดาว
ตอนจวงชิงอวี๋ลืมตา หยดน้ำค้างหยดหนึ่งก็กดปลายหญ้าจนโค้งลง แล้วหยดใส่หน้านาง
“ตื่นเร็วขนาดนี้เลยหรือ?”
ชายเสื้อสีขาวผ่านเข้ามาทางหางตา ภาพตรงหน้าจวงชิงอวี๋ค่อย ๆ ชัดขึ้น นางเกร็งเอวกับหน้าท้อง ลุกขึ้นนั่งแล้วมองกลุ่มชายหญิงชุดขาวข้างตัว
“สาวน้อย ไม่ได้พบกันเสียนาน”
หญิงที่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าจวงชิงอวี๋ยิ้มให้นางอย่างอ่อนโยน
“ที่นี่คือที่ไหน เราเคยพบกันด้วยหรือ?” ระหว่างถาม จวงชิงอวี๋ก็ใช้เนตรโลหิตมองสำรวจรอบตัว