กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 ได้มาโดยไม่ต้องเสียแรงเลย (1)
แค่สามวันเท่านั้น
จวงชิงอวี๋กับเนี่ยอินก็เดินทางจากผาต้วนเทียนมาถึงหมู่ตึกหลอมกระบี่
เพราะสองพี่น้องต่างใช้ใบหน้าที่ไม่มีใครเคยเห็น ยามของหมู่ตึกหลอมกระบี่เลยไม่รู้จักพวกเขา จวงชิงอวี๋จึงต้องส่งเสียงทางจิตไปเรียกจงอวี๋ให้ออกมารับ
จงอวี๋บอกคนรับใช้ในหมู่ตึกแค่ว่าทั้งสองเป็นเพื่อนผู้บำเพ็ญอิสระของนาง
พอเดินมาถึงเรือนพักแขก คนอื่นก็ค่อย ๆ น้อยลง จงอวี๋เร่งฝีเท้าแล้วดึงจวงชิงอวี๋เข้าห้องของตัวเอง
“พี่สาว!”
พอก้าวพ้นประตูห้อง จงอวี๋ก็โผไปกอดคอจวงชิงอวี๋ ใช้ทั้งแขนทั้งขาเกาะตัวนางไว้ กลองป่านกู่ที่ผูกอยู่ตรงเอวก็กดเอวจวงชิงอวี๋จนเจ็บ
แล้วยังเอาหน้าถูไถกับไหล่จวงชิงอวี๋จนเปื้อนน้ำตาไปหมด
“ข้าคิดถึงท่านมากเลย”