เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 ฉากในวันนั้น (2)
ถูกผนึกอยู่ใต้ดินมาสามร้อยกว่าปี คนทำชั่วยังละโมบไม่เปลี่ยน
พอพวกมันพากันหลุดจากผนึก แล้วเห็นมังกรทองห้ากรงเล็บที่บาดเจ็บยังไม่หายดีอีกครั้ง ภาพในวันนั้นก็เกิดขึ้นซ้ำรอย
ตอนนี้พวกมันไม่รีบร้อนจะทำความเข้าใจโลกภายนอก และไม่รีบกลับไปตามหาคนรุ่นหลังในสำนัก
สิ่งที่พวกมันอยากทำที่สุดคือ...ฆ่ามังกร!
“หนีรอดมาได้ตั้งหลายปีแล้วจะยังไง สุดท้ายก็ยังตกมาอยู่ในมือพวกเรา”
ผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเหนือระยะสมบูรณ์คนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าของอ๋าวเหยี่ยน เป็นหัวหน้ากลุ่มและกำลังลับมีดอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ
คนที่เหลือแสยะยิ้มพลางกระจายตัว ล้อมอ๋าวเหยี่ยนเอาไว้
อ๋าวเหยี่ยนเงยหน้ามองตาข่ายเชือกที่ขึงล้อมรอบ มันกดเขาไว้จนแม้แต่จะเหาะขึ้นเมฆก็ยังทำไม่ได้ ในใจก่นด่า ‘ให้ตายสิ!’