กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน (2)
ช่วงหลายวันที่หอพิธีการเตรียมพิธีแต่งตั้งนายน้อย ทุกคืนที่ไจ๋หงคังเดินไปเข้านอน เขาดีใจจนรู้สึกเหมือนตัวลอย
ในฝัน เขาเดินขึ้นไปบนแท่นสูงท่ามกลางสายตาของผู้คนนับหมื่น แล้วได้เป็นนายน้อยของสำนักใหญ่
หลายร้อยปีต่อมา เขาก็รับตราประมุขสำนักต่อจากมือพ่อ
แต่ขณะที่คนทั้งสำนักหมื่นคมกำลังร้องเรียกเขาว่าประมุขสำนัก เปลวไฟก็ลุกขึ้นรอบด้าน ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งแหวกอากาศเข้ามาปักตรงหว่างคิ้วเขาพอดี
“อย่า!”
ไจ๋หงคังสะดุ้งตื่นจากฝัน ผุดลุกขึ้นนั่งหอบหายใจ
ยังไม่ทันที่เขาจะตั้งสติได้ ด้านนอกตำหนักนอนก็มีเปลวไฟลุกขึ้นรอบด้าน
เสียงกรีดร้องกับเสียงอาวุธกระทบกันดังไม่หยุด
“โครม!”