เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 ปล่อยเขาออกไปก็อยู่ได้อีกไม่นาน (2)
“ได้ยินว่าสำนักร้อยอสูรก็ส่งผู้บำเพ็ญเข้ามาในแดนลี้ลับไม่น้อยเหมือนกัน พวกเขามาขุดผลึกสะท้อนภูตกลับไป ถ้าเกิดเราไปเจอพวกเขาเข้า...”
พอเข้ามาในแดนลี้ลับ ผู้บำเพ็ญจากทุกสำนักก็เปลี่ยนทั้งเสื้อผ้าและหน้าตา เพื่อไม่ให้ศัตรูจำได้
ตอนนี้ ผู้อาวุโสขั้นเซียนปฐพีคนหนึ่งจากสำนักโบราณสิบลักษณ์เดินตามหลังชายชราจักรพรรดิเซียนของสำนักอย่างนอบน้อม แล้วเอ่ยถาม
พอได้ยิน ชายชราก็หัวเราะเยาะ “ตอนนี้ข้าบรรลุขั้นจักรพรรดิเซียนระยะสมบูรณ์แล้ว ต่อให้เจอกับซือเซิ่งอวี่จะเป็นไรไป? ดีเสียอีก ข้าจะได้เอาหัวนางกลับไปเซ่นไหว้จักรพรรดิเซียนของสำนักที่ล่วงลับ แล้วปลุกขวัญกำลังใจทุกคน!”
เดิมทีผู้อาวุโสคนนั้นตั้งใจจะเตือนว่า ร่างผู้บำเพ็ญอสูรของซือเซิ่งอวี่แข็งแกร่งมาก จนสู้ข้ามขั้นพลังย่อยได้
แต่เห็นชายชราที่เพิ่งทะลวงขั้นมาอารมณ์ดีแบบนี้ เขาคงไม่อยากฟังเรื่องพวกนั้น เลยไม่กล้าพูดให้ชายชรารำคาญ