เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ผูกด้ายแดง (2)
เห็นในที่สุดสีหน้าของเยว่เจี่ยวเจี่ยวก็เปลี่ยนไปบ้างแล้ว หลินเฉวียนจึงดึงแขนเสื้อนางให้กระชับขึ้น แล้วขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ก่อนพูดว่า “ศิษย์น้องชายและศิษย์น้องหญิงที่รู้จักกันทีหลังพวกเรา ตอนนี้ต่างก็เป็นคู่บำเพ็ญกันอย่างเป็นทางการหมดแล้วนะ”
เยว่เจี่ยวเจี่ยวพูดขัดขึ้นมา “อย่ามาพูดอ้อมค้อมจนทำข้าไขว้เขวสิ ให้ข้าคิดเองก่อน ไม่ว่าเราสองคนจะเป็นคู่บำเพ็ญกันอย่างเป็นทางการหรือไม่ เราก็ยังไม่เคยเริ่มต้นอะไรกันเลย”
จะให้ใช้ชีวิตอยู่กับเขาเนี่ยนะ?
แบบนั้นต่อไปนางคงต้องกินยาสงบจิตแทนข้าวแน่!
“ทำไมเราถึงไม่เคยเริ่มต้นกันล่ะ?” หลินเฉวียนถามกลับ
“อะไรนะ? เจ้าคิดว่าข้าโง่มากหรือไง เรื่องแค่นี้ข้าจะจำไม่ได้เชียวหรือ?”
ถ้านางกับเขาเป็นคู่บำเพ็ญกันจริง นางจะไม่รู้ได้ยังไง?