เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 จวงเจวี้ยนหมิ่น (1)
พอฟังซางจื่ออวี่เล่ามาถึงตรงนี้ ทุกคนก็เดาได้แล้วว่าสุดท้ายจวงโย่วจือจะต้องกลายเป็นผู้บำเพ็ญวิญญาณผี
แค้นถึงขนาดนี้ ถ้าไม่ตายกันไปข้างก็ไม่มีวันจบ
“ความจริงแล้ว เด็กคนนั้นรอดชีวิตมาได้”
“ตอนที่ท่านเจ้าตำหนักอาวุโสไปถึง แม้จะช่วยท่านปรมาจารย์กับเย่ฉิงชางไว้ไม่ทัน แต่ท่านก็ช่วยทารกหญิงที่ถูกควักหัวใจและดวงตาคนนั้นไว้ได้”
“ท่านพาทารกหญิงกับศพของท่านปรมาจารย์และเย่ฉิงชางกลับมาตำหนักมรณะ ท่านบรรพจารย์สูงสุดที่ใกล้จะหมดอายุขัยสงสารคนรุ่นหลังที่ต้องเจอเรื่องเช่นนี้ จึงออกจากที่เก็บตัวมาหลอมหัวใจต่อชีวิตให้ทารกหญิง ใช้ชีวิตของตัวเองแลกกับชีวิตของนาง”
“หลังจากนั้น ท่านเจ้าตำหนักอาวุโสก็คอยดูแลนางอย่างใกล้ชิด และตั้งชื่อให้ว่าเจวี้ยนหมิ่น จวงเจวี้ยนหมิ่น”
“ขอให้ฟ้าดินคุ้มครอง ขอให้มหามรรคาเมตตา!”
คำพูดของซางจื่ออวี่ยังก้องอยู่ข้างหู จวงชิงอวี๋พยายามตั้งใจฟัง แต่กลับรู้สึกว่าคำพูดนั้นไปกระทบเข้ากับผนึกบางอย่างในหัว
พอได้ยินชื่อจวงเจวี้ยนหมิ่น นางก็รู้สึกมึนหัวจนคิดอะไรไม่ออก