เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 203 อายจนแทบอยากมุดดิน (1)
“ข้า...เต็มใจอยู่แล้ว”
เยี่ยนฉือพูดประโยคนี้ออกมาด้วยท่าทางเขินอาย ปลายหูม้วนงอเข้าด้านในเป็นรูปโค้ง ส่วนหางใหญ่ด้านหลังก็ปัดไปมาบนเตียงไม่หยุด
พอจวงชิงอวี๋ได้คำตอบก็ยกมุมปากยิ้ม ก่อนจะอุ้มเขาขึ้นมาทันที
“เอ๊ะ ๆ!”
เยี่ยนฉือดิ้นขาทั้งสี่กลางอากาศ ก่อนจะเหยียบลงบนแขนของจวงชิงอวี๋ได้อย่างมั่นคง จากนั้นก็ใช้ขาหน้าทั้งสองข้างเกาะไหล่นางไว้ “เจ้าจะทำอะไร?”
ท่าอุ้มแบบนี้เหมือนตอนที่นางเคยอุ้มเสี่ยวอวี๋ไม่มีผิด
เขาไม่ใช่เด็กเผ่ามนุษย์สักหน่อย
เขาเป็นปีศาจจิ้งจอกหนุ่มเต็มวัยที่ทั้งหล่อเหลาและสง่างามต่างหาก!
จวงชิงอวี๋อุ้มเขาไว้แน่น ก่อนจะก้าวฉับ ๆ ออกไปข้างนอกด้วยสีหน้าเบิกบาน แล้วตอบเสียงร่าเริงว่า “ก็ต้องไปฆ่าฟันศัตรูให้ผู้สนับสนุนคนสำคัญของข้าสิ”