กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ถึงตาข้าแล้ว (2)
“แม่! พ่อ!”
พอจงอวี๋เห็นชุยหลิงหลางกับจงซิงเฮ่อเดินมา ก็พุ่งเข้าใส่เหมือนประทัด ก่อนจะโถมเข้ากอดทั้งคู่เต็มแรง
“ในที่สุดพวกท่านก็กลับมาแล้ว!”
จงซิงเฮ่อก้มลงอุ้มนางขึ้นมา ส่วนชุยหลิงหลางก็รีบเช็ดน้ำตาให้
“ยัยแมวน้อยเอ๊ย ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง พ่อกับแม่ผิดเอง ไม่นึกเลยว่ารอบนี้จะไปนานขนาดนี้”
“ต่อไปอย่าเข้าไปเก็บยาในแดนลี้ลับแบบนั้นอีกได้ไหม ข้ากลัว...” จงอวี๋ยิ่งร้องไห้หนัก น้ำตาไหลพรั่งพรูไม่หยุด
จงซิงเฮ่อตัวสูงเกินไป อุ้มนางไว้แล้วเช็ดน้ำตาไม่ถนัด
ชุยหลิงหลางเลยรับจงอวี๋มาอุ้ม เดินไปหาตู้หรั่น แล้วค้อมตัวคำนับนาง ก่อนจะอุ้มจงอวี๋นั่งลง ปลอบนางอยู่ในอ้อมแขน
คราวนี้ตู้หรั่นไม่ได้ถามเรื่องฝึกตนกับปรุงยาทันทีที่เจอหน้านางเหมือนทุกที