กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ใบหน้าล้วนเป็นสิ่งที่ทุกคนมอบให้ (1)
หลังกินมื้อเย็นเสร็จ จวงชิงอวี๋กับเยว่เจียวเจียวนอนห้องเดียวกัน
ส่วนอีกห้าคนแบ่งกันนอนห้องละสองสามคน แน่นอนว่าเจียงอวี้ชิงเลือกอยู่ห้องเดียวกับเหยียนเฉิงฉี่ที่เงียบขรึม
หลินเฉวียนยิ้มเขิน ๆ บิดเอวทีหนึ่ง ก่อนเบียดตัวเข้าไปในห้องของหงหยาและหงเฟิง
หงเฟิงอยากถีบเขาออกไปใจจะขาด
——
ยังไม่พ้นยามไฮ่ ทั้งเรือนฟางชุ่นก็เหมือนจะเย็นลงไปหมด
เยว่เจียวเจียวพลิกตัวมากอดจวงชิงอวี๋ทันที ใช้ทั้งมือทั้งเท้าเกาะราวกับปลาหมึก พอหนาวจนตัวสั่นก็ถามเสียงงัวเงียว่า “ศิษย์น้องหญิง เจ้าหนาวหรือไม่?”
นางรู้สึกหนาวจนแทบจะนอนไม่หลับอยู่แล้ว
“ในห้องมีบางอย่างผิดปกติ” จวงชิงอวี๋ลืมตาขึ้น พอดีกับที่ได้ยินเสียงประตูห้องอีกสองห้องเปิดออก