กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 บางคนตายไปก็ไม่ได้ไร้ความผิด (1)
“อะไรนะ?” หญิงที่อยู่นอกกำแพงฟังแล้วงงไปหมด
เด็กหญิงกินช้าลง แล้วพูดต่อ “อาจจะเพิ่งถูกพ่อทิ้งเข้ามาเมื่อไม่กี่วันนี้ก็ได้ แต่พี่สาวเป็นคนดีมากเลยนะ”
หญิงคนนั้นยังไม่ค่อยเชื่อ จึงบอกเพียงว่า “หยาเอ๋อร์ เจ้าดูแลตัวเองดีๆ นะ อีกวันสองวันนี้แม่จะหาทางไปหมู่บ้านเทียนเป่าสักครั้ง”
ได้ยินว่าหลายวันมานี้มีคนตายในหมู่บ้านเทียนเป่าไม่หยุด แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า
เพื่อลูกสาว นางคงต้องลองดูสักครั้ง
เฉิงหยาเอ๋อร์กลืนหมั่นโถวแป้งหยาบในปากลงไป แล้วใช้มือเล็กๆ จับมือหยาบกร้านของแม่ไว้
“แม่ อย่าทำอะไรเสี่ยงอันตรายนะ รอข้าโตอีกหน่อย แม่ก็โยนเชือกเข้ามาจากข้างนอก ข้าจะปีนออกไปเอง ข้าไปเป็นสาวใช้ในตัวอำเภอ ก็เลี้ยงแม่ได้แล้ว!”
“ได้ ได้!”