เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 คนดีใช่ว่าจะได้รับผลดี (2)
“จริงสิ ท่านประมุขตำหนัก ก่อนหน้านี้ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในหุบเขา เหตุใดถึงมีร่องรอยการต่อสู้ที่ดูเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นใหม่ขนาดนั้น?”
ถ้าร่องรอยพวกนั้นไม่สะดุดตา คณะเดินทางก็คงไม่หยุดพักอยู่ตรงนั้น
ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมกายกับขั้นก่อนกำเนิดที่เข้าไปในจุดซุ่มโจมตี มีแต่ต้องตายหรือไม่ก็พิการเท่านั้น
ยิ่งคนในคณะได้รับบาดเจ็บล้มตายมากเท่าไร พวกผู้บำเพ็ญจากเมืองต่าง ๆ ก็ยิ่งเสียเวลาตามสืบและไล่ตามเขามากขึ้นเท่านั้น ถ้าคนที่เกิดเรื่องด้วยเป็นเซี่ยซูถัง ศิษย์สายในของสำนักหลิงเซียวล่ะก็ พวกผู้บำเพ็ญจากเมืองต่าง ๆ คงยิ่งไม่มีแรงเหลือมาตามล่าเขาแน่
เมื่อได้ยินเจี่ยงเสียนเหว่ยถามแบบนั้น ประมุขตำหนักเซียวก็ตอบปัด ๆ ว่า “ผู้บำเพ็ญแก่นทองสี่คนแย่งชิงสมบัติกัน ไล่ตามและต่อสู้กันจนผ่านมาทางนี้เท่านั้น”
ชายแดนวุ่นวาย เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยอยู่แล้ว