เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 จิ้งจอกเก้าหาง (2)
“ฟู่——! ดีที่หนีมาได้ทัน!”
ทั้งสามคนรีบวิ่งกลับมาถึงจวนนายอำเภอ พอลงจากม้า โจวอิ๋งก็พิงกำแพงแล้วค่อย ๆ ไถลตัวลงไปนั่งกับพื้น
“ตอนที่จิ้งจอกตัวนั้นอ้าปากพูดได้ หนังหัวข้าชาไปหมดเลย”
โจวอิ๋งรู้สึกว่าเมื่อครู่นี้ตัวเองเกือบตายไปแค่นิดเดียวจริง ๆ มันตื่นเต้นจนแทบหัวใจวาย
จวงชิงอวี๋ยังพอรับมือได้ เพราะรู้อยู่แล้วว่าจิ้งจอกแดงตัวนั้นไม่สะดวกลงมือกับพวกนาง ถ้าไม่ถึงคราวจำเป็น มันคงไม่เสี่ยงเปิดศึกกับพวกนางแน่
เมื่อรู้สถานการณ์อยู่บ้าง นางจึงไม่ได้ตื่นตระหนก
แค่นางไม่อยากอยู่ตรงนั้นต่อ ไม่อยากหาเรื่องยุ่งยากใส่ตัวเองเท่านั้น
“การฝึกตนเป็นเส้นทางที่ท้าทายสวรรค์อยู่แล้ว การต้องเผชิญอันตรายเป็นเรื่องปกติ รอให้ตบะสูงขึ้น ก็ไม่ต้องกลัวอะไรแบบนี้มากนักแล้ว”