กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 สะสาง (1)
“เวรกรรมจริง ๆ! เลี้ยงตัวกาลกิณีมาแท้ ๆ เวรกรรม!”
มารดาบ้านจวงตบขาตัวเองพลางร้องคร่ำครวญ แต่พอเห็นลูกชายคนเล็กที่หมดสติอยู่ในอ้อมแขน ก็ต้องรีบเร่งบิดาบ้านจวง “เจ้ารีบไปหาผู้ใหญ่บ้าน เอาผังตระกูลมา! รีบไปสิ!”
ลูกชายของนาง!
ตั้งแต่เล็กจนโตเคยต้องเจ็บตัวขนาดนี้ที่ไหนกัน!
แต่ตอนนี้บิดาบ้านจวงกลับไม่ยอมขยับ ใบหน้าของเขามีแผลจนเสียโฉม หนังตาก็บวมจนเบียดดวงตาเหลือแค่ขีดเดียว
“ห้าสิบตำลึง...จะไปพอได้อย่างไร? ทั้งซ่อมบ้านทั้งรักษาขา แค่นี้ไม่พอหรอก!”
เขาดื่มจนเมาไม่รู้เรื่อง แถมเพิ่งกลับมา เลยไม่รู้ว่าสองสามีภรรยาที่ยืนอยู่นอกรั้วบ้านเป็นใครกันแน่
เขาแค่รู้สึกว่าสองคนนั้นมีเงิน!
เจอหมูอ้วนให้เชือดทั้งที!