กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 308 ฝันลวงตาลวงตาหรือ ความลึกล้ำของอาณาเขตมายาที่น่าสะพรึง
“โม่ฝาน ตื่นได้แล้ว เลิกเรียนแล้ว”
“เร็วเข้า ๆ ถ้าไม่รีบไปเดี๋ยวก็ไม่มีข้าวกินแล้ว”
“ฉันจะบอกให้นะ รุ่นน้องชายหญิงแย่งข้าวกันดุเดือดสุด ๆ ไปเลย—”
เมื่อได้ยินเสียงบ่นพึมพำข้างหู โม่ฝานก็ขมวดคิ้วและเงยหน้าขึ้น
จากนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย จ้องมองคนตรงหน้าอย่างเหม่อลอย
นี่คือใบหน้าประณีตงดงามที่ยังคงมีความเยาว์วัยอยู่บ้าง สวมชุดนักเรียนสีน้ำเงินขาว ดูสดใสสมวัย
เธอมีขนตายาว กะพริบดวงตากลมโตสดใสคู่หนึ่ง มองโม่ฝานด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
“โม่ฝาน นายหลับจนมึนไปแล้วหรือ ทำไมถึงดูเหม่อ ๆ แบบนั้น”
“สวีจิ้งหรือ” โม่ฝานขมวดคิ้ว