กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 277 เธอเรียกสิ่งนี้ว่าไม่ได้ทำอะไรเลยงั้นเหรอ?
สำนักศึกษาหยกสุญตา ขุนเขาซ่อนกระบี่
แสงจันทร์ดั่งสายน้ำ ระลอกคลื่นคล้ายแพรพรรณ
ยามที่สวีจิ้งตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาดึกสงัดแล้ว
“โม่ฝาน……”
“สำเร็จแล้วเหรอ?” เมื่อได้ยินเสียง โม่ฝานที่นั่งขัดสมาธิบำเพ็ญอยู่ข้างกายสวีจิ้งก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
“สะ สำเร็จแล้ว” สวีจิ้งพยักหน้า
“อืม ยินดีด้วยที่เลื่อนขั้น ตอนนี้เธอคุ้มครองฉันได้แล้วนะ” โม่ฝานยิ้มแย้มแจ่มใส
เมื่อได้ยินคำนี้ สีหน้าของสวีจิ้งชะงักไป พลางส่ายหน้ากล่าว “นาย นายเก่งกว่าฉัน”
ตอนที่อยู่เรือนศิษย์รับใช้ เธอเคยสัญญากับโม่ฝานไว้ว่าพอกลายเป็นเซียนกระบี่แล้วจะคุ้มครองเขา