กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 243 เสี่ยวเฮย: โม่ฝาน คุณเชื่อแมวผู้นี้หรือไม่
ภูเขาเทพอสูร
เงาตะวันคล้อยไปทางตะวันตก ขอบฟ้าถูกแสงอาทิตย์อัสดงย้อมจนแดงฉาน แต่งแต้มมหาภูผาสิบหมื่นที่ทอดตัวขึ้นลงต่อเนื่อง มองดูแล้วสูงตระหง่านยิ่งใหญ่ ทำให้มโนจิตสั่นสะเทือน
ที่จริงแล้ว ทิวทัศน์ยามอาทิตย์ขึ้นยิ่งยิ่งใหญ่ตระการตากว่า
ยามนั้นมหาภูผาสิบหมื่นปกคลุมด้วยหมอกขาวสะพรั่ง สะท้อนแสงอันนุ่มนวล ราวกับความฝันและภาพมายา มองจากระยะไกลประหนึ่งมีภูเขาเซียนตั้งเรียงรายเป็นผืน ๆ คล้ายแดนบริสุทธิ์กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตผืนแล้วผืนเล่า ขุนเขาสายน้ำทอดตัวต่อเนื่อง ราวกับภาพวาดอมตะ
“ตำแหน่งของภูเขาเทพอสูรไม่เลวเลย ไม่ว่าจะชมอาทิตย์ขึ้นหรืออาทิตย์ตก ก็น่าจะเป็นสถานที่ที่ดีทั้งนั้น” ฟ่านอันมองแสงเรืองรองยามตะวันลับฟ้า พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เขาเองก็เคยได้ยินมาว่าภูเขาเทพอสูรมีทิวทัศน์ยามอาทิตย์ขึ้นและอาทิตย์ตกงดงามเป็นเลิศ
เพียงแต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีโอกาสได้ชื่นชม
ตอนนี้ดีแล้ว เขาสามารถดื่มด่ำกับทิวทัศน์งดงามได้อย่างเต็มที่
“อืม หลายเดือนก่อนฉันเริ่มตระหนักมรรค เคยหยุดพักอยู่ที่ภูเขาเทพอสูรหลายวัน มองแสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องมหาภูผาสิบหมื่นอันยิ่งใหญ่อลังการ จึงมีความหยั่งรู้ไม่น้อย” โม่ฝานหยุดงานในมือ แล้วเพ่งมองอาทิตย์ตกเช่นกัน