กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 184 หวนคืนสู่แสงตะวัน! บ้าไปแล้วหรือ เรียกสิ่งนี้ว่าจีวรผุพังเนี่ยนะ?
“โม่ฝาน... นี่ยังไม่ตายหรอกหรือ?”
ร่างของหลิวซีเหยียนที่หยุดนิ่งอยู่กลางอากาศสั่นสะท้านเล็กน้อย เกศาสีเงินพลิ้วไหวแม้ไร้ลม ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความตกตะลึง
เธอคิดว่าโม่ฝานประสบเคราะห์ร้ายไปแล้ว
บนร่างของโม่ฝานมียันต์กระบี่ที่เธอมอบให้
บนยันต์กระบี่นั้นผสานแสงแห่งวิญญาณก่อกำเนิดส่วนหนึ่งของเธอเอาไว้
ดังนั้น แม้จะสัมผัสกลิ่นอายของโม่ฝานไม่ได้ แต่ขอเพียงระยะห่างไม่ไกลจนเกินไป เธอย่อมเกิดสัมผัสพิเศษในใจ รับรู้ความเคลื่อนไหวของเขาได้อย่างเลือนราง
ในการรับรู้ของเธอ โม่ฝานวิ่งแจ้นมาที่ค่ายทหารตั้งแต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อน
จากนั้นก็ไม่เคยออกมาอีกเลย
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงอนุมานว่าโม่ฝานคงถูกสังหารไปแล้ว