Chapter 0146

ตอนที่ 146 กระอักเลือดก็ต้องกิน ไปถึงเมืองหลัก!

“มีของดี!”

ดวงตาของโม่ฝานเป็นประกาย เขาก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว พลิกหาจากด้านหลังหินสีดำสนิทจนเจอป้ายเหรียญตราสีเขียวเข้มขนาดเท่าฝ่ามือชิ้นหนึ่ง

เหรียญตรารูปแบบเรียบขรึมโบราณ เปล่งแสงสีเขียวอ่อนระเรื่อ ด้านหน้าสลักอักษรตัวใหญ่สองคำว่า “พั่วจวิน” ด้านหลังสลักลวดลายเมฆาซับซ้อน ฝีมือประณีต ดูแล้วเปี่ยมด้วยความงดงามยิ่ง

คำว่า “พั่วจวิน” บนด้านหน้าของเหรียญตรามิใช่อักษรฮั่นที่ใช้ทั่วไปบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่คล้ายคลึงกับแบบอักษรที่สลักอยู่บนแผ่นศิลาในลานหลังศาลากระบี่

โม่ฝานจำแนกอย่างละเอียดรอบหนึ่ง พบว่ามิใช่แค่คล้ายคลึง ทว่าแบบอักษรนี้คืออักษรบนแผ่นศิลาในลานหลังศาลากระบี่เลยต่างหาก

“ของสิ่งนี้เป็นโบราณวัตถุ น่าจะมีราคาค่างวดไม่น้อย—”

โม่ฝานรวบรวมสมาธิ ถือเหรียญตราขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด

มันดูใหม่มาก ก่อเกิดเป็นความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดกับสิ่งของชิ้นอื่น ๆ ภายในถ้ำ

เพียงแค่อาศัยจุดนี้ มันก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่ธรรมดา