กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 141 โม่อิ๋งอิ๋งสารภาพความจริง แท้จริงแล้วฉันเป็นคนอายุสั้นงั้นเหรอ?
วันที่ 10 มีนาคม
ทันทีที่โม่ฝานก้าวออกมาจากจวนถ้ำ ก็มองเห็นลูกสาวยืนสง่างามน่ารักอยู่ท่ามกลางสายลมยามเช้า
เธอยังคงสวมชุดกระโปรงยาวสีขาว รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้างดงามสะกดสายตา มองดูเด็กสาวที่งามสง่าผุดผ่องราวกับเซียนหญิงที่ก้าวออกมาจากภาพวาด
“เหล่ามั่ว อรุณสวัสดิ์” โม่อิ๋งอิ๋งเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม
“เรียกเหล่ามั่วอะไรกัน? ที่นี่ไม่มีคนนอกเสียหน่อย” โม่ฝานหน้าคล้ำลง
คำว่าเหล่ามั่วอะไรนั่น ฟังแล้วระคายหูเหลือเกิน
เขายังอายุไม่เต็มสิบเก้าปีด้วยซ้ำ...
“ระวังหน้าต่างมีหูประตูมีช่องนะ!” โม่อิ๋งอิ๋งทำท่าทางลึกลับแล้วกระซิบเสียงเบา
“เอ่อ เธอพูดมาก็มีเหตุผล...”