Chapter 0092

ตอนที่ 92 พี่น้องที่พลัดพรากกันมาหลายปี?

“จะขอเบียดมาด้วยไหม?”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ โม่ฝานก็รู้สึกแย่ไปทั้งตัว

นี่มันคำพูดบ้าบออะไรกัน?

“ไม่ดีกว่า นั่งรถม้าสบายกว่านิดหน่อย” โม่ฝานปฏิเสธโดยไม่รู้ตัว

“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คุณไม่มีอะไรอยากพูดกับฉันบ้างหรือ? ไม่มีเรื่องอะไรอยากถามฉันบ้างหรือ?” หลินอีอีมองโม่ฝานนิ่ง ๆ

โม่ฝานขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังม้าด้วย

จะเบียดก็เบียด

เมื่อเทียบกับการนั่งรถม้าคันเดียวกับเจ้าคนหยาบกระด้างที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่ออย่างสวี่เหวย

โม่ฝานรู้สึกว่าการอยู่กับหลินอีอีก็ไม่เลวเหมือนกัน