Chapter 0089

ตอนที่ 89 กุมารส่งทรัพย์ ความยินดีที่คาดไม่ถึง

โม่ฝานมาถึงลานกว้างนิกายฝ่ายนอกก่อนเวลามากพอสมควร

เขาคิดว่าตนเองมาเช้าแล้วแท้ ๆ แต่พอมาถึงลานกว้างกลับพบว่ามีผู้คนยืนจับกลุ่มกันอยู่ไม่น้อย

เขาหามุมที่ไม่สะดุดตายืนอยู่ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดเล่นส่ง ๆ

แม้เขาจะไม่ได้หวาดกลัวการเข้าสังคมเหมือนสวีจิ้ง

แต่ก็ไม่ได้ชอบเป็นฝ่ายเริ่มพูดคุยกับคนแปลกหน้าเท่าไรนัก

ยามไม่มีคนคุ้นเคย เขาชอบอยู่ตามลำพังมากกว่า

ทว่าไม่นานนัก เงาร่างผอมบางหน้าตาธรรมดาก็เดินเข้ามา

โม่ฝานประหลาดใจ จึงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง

เขาจำคนผู้นี้ได้