Chapter 0077

ตอนที่ 77 นี่ไม่ได้ตัดเย็บมาเพื่อฉันโดยเฉพาะหรอกเหรอ?

โม่ฝานผลักประตูเดินออกไป พลอยมองไปทางซ้ายตามความเคยชิน จากนั้นก็ชะงักงัน

เขาเกาหัว รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

ที่นี่คือนิกายฝ่ายนอก ข้างห้องไม่มีสวีจิ้ง

“ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่คุณหนูคนนี้จะคุ้นเคยกับการอยู่ศาลากระบี่หรือเปล่า

“แต่ว่าไปแล้ว ศาลากระบี่กลับเหมาะกับคนที่ค่อนข้างหวาดกลัวการเข้าสังคมอย่างเธอจริง ๆ”

โม่ฝานส่ายหัว

หากให้เขาอยู่บนภูเขาซ่อนกระบี่ที่มีขนาดเท่าฝ่ามือไปหลายสิบปีหรือเป็นร้อยปี เขาคงเป็นบ้าแน่นอน

ทว่าสำหรับสวีจิ้งแล้ว ดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด

ไม่เพียงเธอจะไม่รู้สึกทรมาน ซ้ำยังจะรู้สึกดีใจที่ไม่ต้องไปสุงสิงกับคนอื่นเสียด้วยซ้ำ