Chapter 0067

ตอนที่ 67 พาฉันไปเปิดหูเปิดตาหน่อยได้ไหม?

เป็นไปตามคำแนะนำในจดหมาย

โม่ฝานและสวีจิ้งข้ามยอดเขามาหลายลูก เดินติดต่อกันนานถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่งเต็ม ๆ กว่าจะมาถึงด้านหน้าของนิกายฝ่ายนอกสำนักศึกษาหยกสุญตา

ด้วยการอาศัยเหรียญตรา ทั้งสองจึงผ่านการทดสอบของค่ายกลเวทที่ปกคลุมทั่วนิกายฝ่ายนอกเข้ามาได้อย่างปลอดภัย พร้อมก้าวเท้าเข้าไปด้านใน

เมื่อเทียบกับเรือนศิษย์รับใช้ นิกายฝ่ายนอกนั้นกว้างใหญ่กว่ามาก ประกอบด้วยยอดเขาหลายลูกที่ทอดตัวยาวต่อเนื่อง สภาพแวดล้อมงดงาม อากาศสดชื่นบริสุทธิ์

มีพืชวิญญาณที่ออกผลไม้วิญญาณเต็มต้นให้เด็ดกินได้ตามใจชอบ และยังมีดอกไม้หลากสีสันบานสะพรั่งประชันความงาม ชวนให้รู้สึกผ่อนคลายสบายใจ

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เมื่อเทียบกับเรือนศิษย์รับใช้ ความหนาแน่นของพลังวิญญาณในนิกายฝ่ายนอกเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งเท่าตัวโดยตรง