Chapter 0030

ตอนที่ 30 หวนพบอีกครา

“หยุดแล้วโว้ย!”

โม่ฝานโยนจอบทิ้งแล้ววิ่งทันที

เขาไม่สนใจแม้กระทั่งจะกินข้าว มุ่งตรงกลับหอพัก เก็บข้าวของอย่างง่าย ๆ แล้วเตรียมจะก้าวออกจากประตู

ทว่าในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของเขาก็สั่นขึ้นมา

เป็นสายจากโม่อิ๋งอิ๋งผู้เป็นลูกสาวโทรเข้ามา

“ยัยหนู ตอนนี้อยู่บ้านไหม”

ไม่รอให้ลูกสาวตอบ โม่ฝานก็เอ่ยต่อทันที

“พ่อได้หยุดแล้ว อย่างมากที่สุดอีกสองชั่วโมงก็ถึงบ้าน จำไว้ว่าหุงข้าวรอไว้ก่อนเลยนะ”

ทว่าเมื่อพูดประโยคนี้จบ ทางปลายสายกลับเงียบไปครู่ใหญ่