บทที่ 691 ล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น

บทที่ 691 ล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น

วันที่ 12 สิงหาคม 2008 ยามดึก กรุงปักกิ่ง

เฉินเซี่ยวเข้าไปนั่งในห้องรับรองส่วนตัว ยกชาหลงจิ่งตรงหน้าขึ้นจิบ น้ำชาอุ่นกำลังดีและมีรสหวานติดคออยู่นาน

แดนมองเขาด้วยความสงสัยเล็กน้อย “เจ้านาย เรียกผมมาดึกขนาดนี้ มีเรื่องด่วนอะไรหรือ”

เฉินเซี่ยวยกมือกดลงเบาๆ แล้วเหลือบมองไปทางประตู “รอก่อน ยังมีคนมาไม่ถึง”

แดนขมวดคิ้วเล็กน้อย เท่าที่รู้ เจ้านายไม่น่ามีคนรู้จักในจีนมากนัก คนที่จะทำให้เจ้านายยอมออกมาพบกลางดึกคงมีแต่เจ้าหน้าที่ของทางการ แต่พอคิดอีกที หากเป็นการพบเจ้าหน้าที่รัฐ ก็คงไม่ให้เขามาร่วมวงด้วย

ขณะแดนกำลังคิดจนหัวแทบแตก ประตูก็ถูกผลักเปิดออกเบาๆ ชายผิวขาวรูปร่างผอมวัยห้าสิบกว่า สวมสูทสีเทาเข้มเดินเข้ามา

พอเห็นคนที่เข้ามา แดนก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ “เวเบอร์?” เขาอุทานด้วยความประหลาดใจ