บทที่ 659 ราวกับพระเจ้า

บทที่ 659 ราวกับพระเจ้า

2 เมษายน 2008 นิวยอร์ก สำนักงานใหญ่หลงเหมิน แคปิตอล

อีลอน มัสก์ผอมลงมากเมื่อเทียบกับครั้งสุดท้ายที่เฉินเซี่ยวพบเขา สูทสีเทาเข้มหลวมโคร่งจนดูเหมือนห้อยอยู่บนไหล่ เสื้อเชิ้ตไม่ได้ผูกเนกไท กระดุมเม็ดบนสุดปลดออก เผยให้เห็นลำคอยาวเรียว

แนวผมของเขาร่นขึ้นไปอีกเล็กน้อย บริเวณผมบางกลางศีรษะสะท้อนแสงไฟในห้องทำงานจนดูสะดุดตา

แต่แววตาของเขายังไม่หม่นดับ ดวงตาสีเทาอมฟ้าคู่นั้นยังลึกล้ำและเป็นประกายเหมือนเมื่อเจ็ดปีก่อน ราวกับก้อนหินสองก้อนที่แม้ถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพังก็ยังเปล่งแสงได้

“คุณเฉิน ไม่ได้พบกันนานเลย” มัสก์เดินมาหน้าโต๊ะทำงาน แล้วยื่นมือออกไปอย่างเก้ๆ กังๆ