กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 629 น้ำใจตามน้ำ
เมื่อเฉินเซี่ยวเดินทางจากพิตต์สเบิร์กกลับถึงนิวยอร์ก ก็ดึกมากแล้ว ตอนเครื่องกัลฟ์สตรีม V ลงจอดที่สนามบินทีเทอร์โบโร ฝนหยุดตกพอดี สายฝนฤดูร้อนชะล้างท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือรัฐนิวเจอร์ซีย์จนปลอดโปร่ง
กลับถึงอพาร์ตเมนต์ส่วนตัวในแมนฮัตตัน เขาไม่ได้พักทันที แต่รินเบอร์เบินหนึ่งแก้วแล้วเดินไปยืนหน้าต่างกระจกสูงจรดพื้น
รถบนฟิฟท์อเวนิวเริ่มบางตา แสงไฟจากตึกเอ็มไพร์สเตตที่อยู่ไกลออกไปกระจายเป็นวงสีเหลืองนวลในหมอกจางๆ เขาวางแก้วบนขอบหน้าต่าง หยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋าด้านในเสื้อสูท เลื่อนหาหมายเลขคาลิดแล้วกดโทรออก