เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 527 เยือนธนาคารกลางสหรัฐอีกครั้ง
เช้าตรู่วันที่ 9 พฤศจิกายน 2002
พอล โอนีลล์ยืนอยู่ริมหน้าต่างห้องทำงานในสำนักงานใหญ่กระทรวงการคลัง นอกหน้าต่าง รถบนถนนคอนสติติวชันเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แสงอรุณลอดช่องเมฆลงมากระทบอาคารหินอ่อนสีเทาอมขาวที่เขาเข้าออกมาเกือบสองปี
เขาวางถ้วยกาแฟบนขอบหน้าต่าง กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานแล้วหยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมาเขียนจดหมายลาออกที่ร่างถ้อยคำอยู่ในใจนับครั้งไม่ถ้วนตลอดคืนก่อน
จดหมายสั้นเพียงสามย่อหน้า ใช้ถ้อยคำสำรวมเหมาะสม เขาขอบคุณประธานาธิบดีที่ไว้วางใจและมอบโอกาสให้ ย้อนกล่าวถึงความพยายามผลักดันวินัยการคลังตลอดเวลาที่ดำรงตำแหน่ง และอวยพรให้เศรษฐกิจของประเทศฟื้นตัวต่อไป ไม่มีคำตัดพ้อหรือกล่าวโทษแม้แต่น้อย ไม่เอ่ยถึงร่างกฎหมายลดภาษี งบประมาณสงครามอัฟกานิสถาน หรือบรรดาประเด็นที่เคยโต้เถียงกันถึงขั้นทุบโต๊ะในการประชุมคณะรัฐมนตรีเลยสักคำ