เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 503 รู้กันโดยไม่ต้องพูด
วันที่ 15 มกราคม 2002 รัฐนิวยอร์ก เวสต์เชสเตอร์เคาน์ตี
หลังเดวิดผู้เฒ่าถามเช่นนั้น เฉินเซี่ยวก็ไม่ได้ตอบทันที
เขาเงยหน้ามองเดวิดผู้เฒ่า แล้วถามกลับว่า “เดวิด ก่อนตอบ ผมขอถามคุณสักเรื่องได้ไหม”
เดวิดผู้เฒ่าพยักหน้าเล็กน้อย “ว่ามาสิ”
“ผมอยากรู้ว่าตระกูลร็อกกีเฟลเลอร์วางทิศทางอนาคตสำหรับอีกหลายสิบปีข้างหน้าไว้อย่างไรกันแน่”
ห้องรับรองเงียบลง ดวงตาสีเทาอมฟ้าของเดวิดผู้เฒ่ามองผ่านเลนส์แว่นมายังใบหน้าเฉินเซี่ยว ราวกับกำลังชั่งใจว่าคำถามนี้มีความหมายแฝงอะไร
เฉินเซี่ยวไม่ได้เร่งเร้า เพียงนั่งรออย่างสงบบนโซฟา
ผ่านไปนาน เดวิดผู้เฒ่าจึงเงยหน้ามองเฉินเซี่ยว แล้วถามกลับอีกครั้งว่า “เฉิน ฉันอยากฟังความเห็นของคุณก่อน ว่าคุณมีข้อเสนออะไรสำหรับอนาคตของตระกูลร็อกกีเฟลเลอร์บ้าง!”
เฉินเซี่ยวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆ พูดว่า “ผมเห็นว่าตอนนี้ตระกูลร็อกกีเฟลเลอร์มีทางให้เลือกอยู่สองทาง”