เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 482 ร็อกกีเฟลเลอร์ร่วมวง
วันที่ 20 กันยายน 2001 เวสต์เชสเตอร์เคาน์ตี รัฐนิวยอร์ก
เมื่อรถเมอร์เซเดส-เบนซ์สีดำของเฉินเซี่ยวแล่นเข้าสู่คฤหาสน์ตระกูลร็อกกีเฟลเลอร์ ก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว
ประตูเหล็กดัดค่อยๆ เปิดออก ล้อรถบดผ่านทางโรยกรวด ต้นโอ๊กสองข้างทางมีอายุอย่างน้อยนับร้อยปี กิ่งก้านแผ่ประสานเหนือศีรษะ กลายเป็นอุโมงค์สีเขียวราวหลังคาโค้ง
อาคารหลักเป็นตึกอิฐแดงสถาปัตยกรรมแบบจอร์เจียน เถาไอวีเลื้อยคลุมผนังด้านนอกของปีกตะวันออก หน้าประตูไม่มีบริกรยืนเรียงแถว ไม่มีพ่อบ้านถือร่มรอรับ มีเพียงชายชราผมขาวสวมเสื้อแจ็กเก็ตผ้าทวีดยืนไพล่หลังอยู่ใต้ชายคาระเบียงทางเข้า
เฉินเซี่ยวเปิดประตูรถก้าวลงมา เดวิด ร็อกกีเฟลเลอร์ผู้เฒ่าเดินลงบันไดมาต้อนรับพร้อมเอ่ยทัก “เฉิน ยินดีต้อนรับสู่ฟาร์มของผม ไม่ได้พบกันเสียนานเลยนะ”