บทที่ 180 ความผุพังและกำเนิดใหม่

บทที่ 180 ความผุพังและกำเนิดใหม่

วันที่ 22 เมษายน 1993 นิวยอร์ก โอ๊กคลับ

ม่านราตรีคลุมถนนสายไม่สะดุดตาในกรีนิชวิลเลจอีกครั้ง

ตะเกียงแก๊สข้างประตูส่องแสงสีส้มสลัว รถเก๋งสีดำห้าคันทยอยเข้าจอดเทียบหน้าประตู

ในห้องประชุมชั้นสอง คนห้าคนนั่งล้อมโต๊ะยาวไม้มะฮอกกานีอีกครั้ง

ไม้เท้าไม้มะเกลือของแวนเดอร์บิลต์ผู้เฒ่าพิงข้างเก้าอี้ วิสกี้ในมือแอสเตอร์ผู้เฒ่าเหลือเพียงครึ่งแก้ว คาร์เนกีผู้เฒ่ากำลังใช้ผ้ากำมะหยี่เช็ดแว่นตา วิตนีย์ผู้เฒ่าจ้องสมุดบันทึกว่างเปล่าตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ส่วนเมลลอนผู้เฒ่านั่งตรงข้ามตำแหน่งประธาน ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ

ต่างจากการพบปะอันผ่อนคลายคราวก่อน บรรยากาศครั้งนี้ตึงเครียดและหนักอึ้งอย่างเห็นได้ชัด