เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 177 วิกฤตการณ์รอบด้าน
วันที่ 11 เมษายน 1993 นิวยอร์ก
ขณะเครื่องบินร่อนลงจอด ฝนกำลังโปรยบาง ๆ เหนือนิวยอร์ก
เฉินเซี่ยวเดินออกจากสนามบินเคนเนดี สูดอากาศคุ้นเคยเข้าเต็มปอด อากาศชื้น เย็น และเจือกลิ่นอายเฉพาะตัวของเมืองนี้ สามเดือนกว่าแล้ว ในที่สุดเขาก็กลับมาเสียที
เฉินเหล่ยขับรถพาเขากลับคฤหาสน์วัตสัน ตลอดทาง เส้นขอบฟ้าของแมนฮัตตันเลือนรางอยู่หลังม่านฝน ราวกับภาพวาดพู่กันจีน
“พี่ พรุ่งนี้ให้ผมมารับไหมครับ?” เฉินเหล่ยถาม
เฉินเซี่ยวส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก พรุ่งนี้ขอพักสักวันก่อน”
รถแล่นเข้าสู่คฤหาสน์ ซาราห์ยืนรออยู่ที่ประตูแล้ว พอเห็นเฉินเซี่ยวลงจากรถ เธอก็รีบก้าวเข้ามาสวมกอดเขาแน่น
“คิดถึงผมล่ะสิ?” เฉินเซี่ยวถามยิ้ม ๆ
“ใครจะไปคิดถึงกัน” แม้ซาราห์จะปากแข็ง แต่รอยยิ้มในแววตากลับปิดไม่มิด “งานทางนั้นจัดการไปถึงไหนแล้ว?”