กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 161 คว่ำฝ่ามือเป็นพิรุณ
วันที่ 15 ตุลาคม 1992 ห้องโถงใต้ดิน คฤหาสน์ตระกูลรอธส์ไชลด์
เฉินเซี่ยววางถ้วยชาลง แล้วมองคนทั้งสามที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้าของแต่ละคนแตกต่างกันไป
“ท่านนายกรัฐมนตรี” เฉินเซี่ยวเริ่มต้น “ผมอยากถามท่านสักข้อ ตลอดสองปีที่ผ่านมา อังกฤษต้องจ่ายราคาไปเท่าไรเพื่อรักษากลไกอัตราแลกเปลี่ยนเส้นนั้นเอาไว้”
เมเจอร์ชะงักไปเล็กน้อย ไม่ได้ตอบคำถาม
ลามอนต์เป็นฝ่ายตอบแทน “เพื่อคงอัตราดอกเบี้ยไว้เหนือ 10% มาโดยตลอด จะบอกว่าพวกเรายอมแลกด้วยทุกสิ่งก็ไม่ผิด”
เฉินเซี่ยวพยักหน้า “แล้วเป็นอย่างไรต่อ ดอกเบี้ยสูงช่วยรักษาอัตราแลกเปลี่ยนไว้ได้ แต่รักษาเศรษฐกิจของอังกฤษไว้ได้ด้วยหรือ”
คราวนี้เขาไม่รอคำตอบ แต่ถามเองตอบเอง “ไม่เลย อัตราการว่างงานไต่จาก 6% ขึ้นไปเกิน 9% ราคาบ้านร่วงต่อเนื่องสามปี การลงทุนภาคธุรกิจหดตัว การบริโภคซบเซา พวกคุณเอาชีวิตของเศรษฐกิจทั้งระบบไปต่อแขนข้างที่เรียกว่าอัตราแลกเปลี่ยน ผลลัพธ์คืออะไร นอกจากแขนจะต่อไม่ติดแล้ว ชีวิตยังเกือบรักษาไว้ไม่ได้อีกด้วย”
เมเจอร์ขมวดคิ้ว เขาอยากโต้แย้ง แต่กลับนึกคำพูดไม่ออก